Petitchef

I love Paris in the sunshine, I love Paris in the rain...

Yes, it was a rainy day yesterday... maar zelfs dan is Parijs mooi. Ons appartementje is perfect uitgerust en er liggen dus ook twee stevige paraplus voor zulke dagen.





We zijn gisteren traag aan onze dag begonnen. Pardon, "ik" ben traag aan de dag begonnen want Koen heeft al vroeg zijn loopschoentjes aan gedaan en is vertrokken voor een loop langs het Canal St. Martin. Ondertussen heb ik lekker geblogd - de vorige blogpost dus - en koppen koffie gedronken.
Heerlijk als je al de tijd van de wereld hebt... da's écht vakantie!





We wisten dat het zou regenen en hadden dus ons plan klaar. Eerst naar het Institut du Monde Arabe - iets wat eigenlijk al jaren op mijn verlanglijstje stond - en dan shoppen in de Boulevard Haussman. In het Institut du Monde Arabe was een mooie tentoonstelling over de Orient Express.






Leek me leuk om te bezoeken. Wij daar naar toe. Met paraplu. Omdat de rij lang was voor de tentoonstelling beslisten we om eerst wat te eten. Keus genoeg... er zijn drie restaurants! Het dakrestaurant was ons te chic - versta hier té duur - en de self te lelijk. Bleef over le café litteraire. Juist iets voor mij... boeken! De teksten in het hele gebouw zijn prachtig.





 De mooiste zijn de raadselachtige Arabische teksten... gelukkig krijg je iedere keer de Franse vertaling.





Ook de ramen met de speciale mecaniek om het licht te filteren zijn ingenieus bedacht.




Jammer dat overal de plafonds zo laag zijn en je nergens een hoge ruimte hebt om van de lichtinval te genieten... But the food was nice!




De rij voor de tentoonstelling was indertussen verder en verder aan gegroeid... onze goesting om in de rij te gaan staan nam met de moment af. Dus... vlug de metro in om droog door te rijden naar de Boulevard Haussman. Koen moest natuurlijk zijn ticketjes aan zo'n machine kopen alhoewel er een ventje in een kotje zat. En... ja, wat happens dat stom ticketmachien slaat tilt. Onze zeven euro is weg! Koen, koppig, gaat bij dat ventje reclameren. Ok, we krijgen een refund. Maar hij heeft geen geld - kwestie van veiligheid - we moeten een half uurtje wachten. Geen probleem wij weer uit die metro en zoeken iets om koffie te gaan drinken. En... we vinden onverwachts een juweeltje!




Heerlijk koffiebarretje met vers gemalen koffie. Ambiance tot en met - Leonard Cohen op de achtergrond - zalig dus! Waar een koppige Koen goed voor is!




Na nog wat omzwervingen komen we aan in de Boulevard Haussman waar ik me onmiddellijk in de Lafeyette Gourmet stort. Als ik een mandje wil nemen zie ik dat het "gouden" mandjes zijn. Dat ligt volgens mij in de lijn van de Golden Visa Cards... en voor een normaal mens als ik wil dat zeggen oppassen hier wordt de rekening gepeperd!




Zéér voorzichtig heb ik me een weg gebaand door dit Foodie Walhalla. Hier en daar eens aan gesnuffeld en af en toe iets in mijn mandje gelegd. Een zwak moment - ik heb alle drie die mooie doosjes gekocht. Een ging niet, dat was te weinig en bij twee miste ik steeds een kleur. Dus het werden er drie.




's Avonds waren we weerom doodmoe en in plaats van naar het restaurant te gaan waar we al de hele dag over gesproken hadden, zijn we gewoonweg een biefstuk gaan halen bij de Boucherie in onze straat en heb ik vlug zelf lekker gekookt. Minpunt was de afwas maar voor de rest was alles top!
En dan zalig in mijn bedje gedoken mét Ipad en mét ventje....









Beoordeel dit recept:
Genereer een andere beveiligde code  = 



dagmenu