Soezen met craquelin: de nieuwe zoete obsessie, met een stapsgewijs recept en professionele afwerking
Zo nu en dan duikt er, tussen alle etalagefranje, een zoet gebakje op dat eraan herinnert dat goede patisserie nog altijd veel te bieden heeft. Deze keer is het de beurt aan een heerlijk Frans gebakje dat van etalagehit is uitgegroeid tot een collectieve obsessie: de soes met craquelin.
Vaak lijkt wat in de zoete wereld in de mode raakt, bedacht door een verbond tussen het algoritme, de drang om de aandacht te trekken en een patissier met barokke neigingen. Veel glans, veel versiering, veel ‘kijk mij eens’, en dan bij de eerste hap een gevoel dat verdacht veel lijkt op kauwen op suiker en gekleurde fondant. Daarom is het bijna geruststellend dat een van de nieuwste etalagehits die ons land verovert geen explosie van kleur of een wirwar van toppings is, maar iets veel interessanters: petit choux met craquelin en vanillecrème.
Ja, ze zijn schattig. Ja, ze zien er geweldig uit op foto's. Ja, ze hebben die Franse uitstraling die in de patisserie nog altijd staat voor verfijning en elegantie. Maar het succes van deze kleine hapjes is niet alleen te verklaren door hun verfijnde uiterlijk of het aanstekelijke enthousiasme op sociale media. Het komt vooral doordat ze lekker zijn. Héél lekker.
We vertellen je wat deze gebakjes zo begeerlijk maakt en hoe je ze stap voor stap thuis kunt maken.
Een verfijnde klassieker
Laten we er geen doekjes om winden: de soes met craquelin heeft het buskruit niet uitgevonden. Wat we hier hebben, is in wezen een goed aangeklede neef van de klassieke soes. De basis is soezendeeg, oftewel pâte à choux: een gekookt deeg dat in de oven opbolt en een luchtig, bijna hol omhulsel vormt, klaar om gevuld te worden. Tot dezelfde familie behoren éclairs, soesjes, Paris-Brest en nog veel meer Franse gebakjes die van dit lichte, delicate deeg worden gemaakt.
Wat het verschil maakt, is de craquelin: dat dunne laagje van boter, bloem en suiker dat vóór het bakken op het deeg wordt gelegd. Het zorgt voor een krokant laagje dat extra textuur geeft en de soes gelijkmatiger laat rijzen.
Waarom ze nu overal zijn
Ook het formaat werkt in hun voordeel. Ze zijn klein, worden goed per stuk verkocht, je kunt er ‘maar eentje’ proberen en ze passen perfect bij een combinatie van gematigd jezelf verwennen, betaalbare luxe en de typisch stedelijke gewoonte om jezelf te belonen omdat je een gewone week hebt overleefd. Eén goed gemaakte soes met craquelin is al genoeg om de middag een stuk minder vervelend te maken.
Een andere doorslaggevende factor is hun onberispelijke uiterlijk. Ze zijn mooi zonder dat het er te druk uitziet. Dat is niet niks.
Echte techniek in klein formaat
Daarom is deze trend, anders dan andere, ook een stil pleidooi voor goede patisserie. Je hoeft geen monument van zes verdiepingen op te trekken, een half gebakje in fluorescerend glazuur te dopen of er een halve snoepwinkel bovenop te zetten om iets begeerlijks te maken. Soms is het genoeg om een klassieke techniek te beheersen, de verhoudingen te respecteren en er verstandig mee om te gaan.
Het is geen bijzonder eenvoudig recept, maar het is zeker haalbaar voor wie graag wat experimenteert in de keuken. Met een duidelijke stap-voor-stap-uitleg (zoals hieronder), foto's van het proces en een paar handige tips is het thuis maken een stuk minder intimiderend dan het lijkt.
Hier vind je het volledige recept om het thuis te maken:
Een mode die voor één keer roem verdient
Het is heel logisch dat deze hapjes zo in de mode zijn. Ze zijn een lust voor het oog, maar daar blijft het niet bij. Er komen techniek en contrast bij kijken, evenals een evenwicht dat in hedendaagse zoetigheden niet altijd te vinden is.
Er komt vast wel weer een andere perfect ontworpen creatie langs die in de etalage de aandacht opeist. Maar de soes met craquelin biedt tenminste iets zeldzaams: een echte reden voor zijn bekendheid.
Patricia González
Opmerkingen