Krabsticks bevatten geen krab: hoe kies je een surimi die de moeite waard is?
Krabsticks zien er het ene uit, maar zijn het andere. Het is geen misleiding als het etiket correct is opgesteld, maar het is wel belangrijk om het goed te lezen: meestal gaat het om surimi, een pasta van witvis die zo is bewerkt dat deze de textuur en de milde smaak van schaaldieren nabootst. We leggen je uit waar je op moet letten om een product dat de moeite waard is te onderscheiden van een product dat weinig meer biedt dan textuur en geur.
Wat is surimi eigenlijk?
Het belangrijkste is: surimi is geen krab. Het kan aroma’s of extracten bevatten die aan zeevruchten doen denken, en kleurstoffen om het roodachtige gedeelte te accentueren, maar de basis is meestal vis. De relevante vraag is dus niet „zit er krab in?“, maar welke vis erin zit en in welke verhouding.
Het eerste cijfer waar je op moet letten: het percentage vis
Op een ingrediëntenlijst is de volgorde van belang: wat als eerste wordt vermeld, vormt het grootste deel van het recept. Als op de verpakking een hoog vispercentage staat vermeld, is dat meestal een goed teken, want het betekent dat het product minder afhankelijk is van zetmeel, water en vulstoffen om volume te geven.
Een interessantere surimi hoeft niet per se de duurste te zijn of die met de mooiste verpakking. Let erop dat de vissoort of het type vis wordt vermeld, dat de vis bovenaan staat en dat de lijst begrijpelijk is. Als het product pronkt met een „krabsmaak“ maar de vis pas ver achteraan staat, koop je vooral textuur en aroma, en niet zozeer vis.
Eiwit, zout en textuur: het etiket zegt al genoeg
Krabsticks kunnen eiwitten leveren, maar niet alle soorten bevatten evenveel. Vergelijk de voedingswaardetabel per 100 g: meer eiwitten duidt meestal op meer visgrondstof of een minder verdunde samenstelling. Je hoeft niet op zoek te gaan naar perfecte cijfers; het volstaat om twee verpakkingen naast elkaar te vergelijken.
Kijk daarna naar het zoutgehalte. Surimi heeft zout nodig voor de smaak en textuur, maar sommige merken overdrijven. Als je het gaat gebruiken in salades met mayonaise, augurken of zoute sauzen, merk je het verschil als je een minder zoute variant kiest. Ook de textuur is belangrijk: een goed surimi-staafje moet in zachte vezels uit elkaar vallen, niet breken als rubber en niet te veel water afgeven.
Additieven: ze zijn niet het enige criterium, noch automatisch de vijand
Het is verstandig om naar het totaalplaatje te kijken: het percentage vis, eiwitten, zout, suikers, zetmeel en allergenen. Een product met twee additieven en een hoog visgehalte kan interessanter zijn dan een ander product met een ‘mooie’ ingrediëntenlijst maar weinig eiwitten. Je leest het etiket niet met angst, maar wel met een methodische aanpak.
Allergenen: daar valt niet over te onderhandelen
Controleer altijd de allergenenvermelding en de volledige ingrediëntenlijst. Bij een allergie voor vis, ei, gluten of schaaldieren is voorzichtigheid geboden. En als op de verpakking niet duidelijk staat wat het product bevat, kun je beter niet improviseren.
Hoe je in 30 seconden een keuze maakt in de supermarkt
Doe deze snelle test. Ten eerste: kijk of de vis bovenaan staat en of het percentage wordt vermeld. Ten tweede: vergelijk het eiwitgehalte per 100 g. Ten derde: kies de optie met het minste zout als de rest vergelijkbaar is. Ten vierde: controleer de allergenen. Ten vijfde: wees wantrouwiger ten opzichte van vage beloften dan ten opzichte van technische benamingen.
Surimi kan goed van pas komen in een praktische maaltijd: in een salade, in een snelle paté of in een koud zomers gerecht. Het is geen vervanging voor goede, verse vis, en dat hoeft ook niet. Het heeft een andere rol: het is handig, goedkoop en veelzijdig. Als je het verstandig kiest, kan het de moeite waard zijn.
Patricia González

Opmerkingen