De vijf Marokkaanse zoetigheden die niet mogen ontbreken op tafel tijdens de ramadan, Eid al-Adha of een andere feestelijke gelegenheid

Baghrir zijn typische Marokkaanse luchtige pannenkoeken, herkenbaar aan de kleine gaatjes die tijdens het bakken aan de oppervlakte ontstaan. Ze worden gemaakt met fijn griesmeel en gist en warm geserveerd, overgoten met gesmolten boter en honing. Ze worden vaak als ontbijt gegeten tijdens Eid al-Adha, het Offerfeest, en zijn een zachte, aromatische manier om de feestdag te beginnen.

In Marokko zijn er zoetigheden die geen introductie nodig hebben, en briouats met amandel zijn daar een van. Het zijn driehoekjes van dun deeg met een stevige, aromatische vulling, bereid met oranjebloesemwater en de precisie die voortkomt uit traditie. Ze worden langzaam gefrituurd, overgoten met warme honing en op tafel gezet als er iets te vieren valt, of gewoon wanneer het de moeite waard is om even stil te staan bij een bijzonder familiemoment.

Volledig recept ❘ Briouats met amandel

Weinig zoetigheden zijn zo kenmerkend voor Marokkaans gebak als gazellenhoorntjes, of kaab el ghazal. Onder hun halvemaanvorm gaat een heel dun deeg schuil dat een vulling van gemalen amandelen, oranjebloesemwater en kaneel omhult, met geduld en vakmanschap bereid. Ze zijn niet opzichtig en proberen niet indruk te maken. Maar één hap is genoeg om te begrijpen waarom ze voor feestelijke gelegenheden worden bewaard en waarom de bereiding ervan bijna een ritueel is. Geserveerd met hete Marokkaanse muntthee hebben ze verder niets nodig. In één klein hapje vatten ze alle elegantie van het gebak uit de Maghreb samen.

Ghriba zijn traditionele Marokkaanse koekjes, licht gebarsten aan de buitenkant en zacht vanbinnen. Deze versie met amandel en kokos is vanwege de geur en eenvoud bijzonder populair tijdens feestdagen. Ze worden vaak geserveerd met groene thee met munt en vormen na de maaltijd een onafscheidelijk duo.

Rkhama is een rechttoe rechtaan zoetigheid. Geroosterde pinda's, chocolade en een stevige massa die tot een blok wordt gevormd en daarna in onregelmatige stukken wordt gesneden, alsof het snijden deel uitmaakt van de charme. Het gemarmerde oppervlak doet denken aan marmer, en dat is bijna een esthetisch statement: mooi hoeft niet altijd delicaat te zijn. Het is gemakkelijk te bereiden, maar daarom niet minder indrukwekkend. Deze zoetigheid valt in de smaak bij iedereen die houdt van intense smaken, textuur en precies de juiste balans tussen zoet en geroosterd, zodat je er meteen nog een wilt. Perfect als afsluiter van de maaltijd of bij de koffie.

Heb je een van deze Marokkaanse zoetigheden al eens geproefd? Misschien tijdens een reis, bij iemand thuis of nadat je besloot ze zelf te maken. En jij, heb je een zoetigheid die nooit ontbreekt op tafel als er iets te vieren valt? We lezen graag je reactie en delen graag meer recepten met een verhaal.