Tajine, tajine, tajine: 5 recepten om verliefd te worden op de meest aromatische stoofpot van Marokko
Sommige woorden reizen slecht. Tajine (ook wel tagine of tajine gespeld) is er zo een: zeg het hardop en er verschijnt meteen iemand die vraagt of er "de Mexicaanse specerij" in zit. Nee. Dit is een ander verhaal: tajine is zowel een stoofschotel als een gerecht, een manier van koken die ruikt naar komijn, naar gekonfijte citroen, naar ui die het langzaam heeft opgegeven. En als het op tafel komt, doet het dat met een theatraal gebaar: een kegelvormig deksel dat omhoog komt en geparfumeerde stoom afgeeft.
Voor degenen in Spanje die het wel op het menu hebben zien staan maar het nog niet hebben geprobeerd, is het een goed idee om bij de basis te beginnen: tajine is niet zomaar een "exotische" stoofpot. Het is de thuiskeuken in Marokko en een groot deel van de Maghreb. Een verstandige en erg smakelijke manier om van eenvoudige ingrediënten een troostrijk gerecht te maken.
Wat is een tajine precies?
De tajine is een traditionele aardewerken pot die uit twee delen bestaat: een brede, ondiepe basis en een hoog, meestal kegelvormig, deksel. Deze vorm is geen esthetische gril. Hij dient om de vochtigheid op peil te houden: de stoom stijgt op, condenseert op het deksel en keert terug naar de stoofpot in de vorm van kleine druppeltjes. Het resultaat: een lange kooktijd zonder uitdroging, vlees dat zacht is, groenten die hun karakter behouden en een saus die bindt op een zachte, ongehaaste warmte.
Bij uitbreiding verwijst "tajine" ook naar het gerecht dat binnenin wordt gekookt. En hier begint het leuke, want onder dit label is er ruimte voor hele families van recepten.
Hoe het smaakt: de balans die aanspreekt
Als je gehemelte gewend is aan de logica van een Spaanse stoofpot, zal tajine vertrouwd zijn... en tegelijkertijd anders. Vertrouwd vanwege de methode: pocheren, stoven, verkleinen. Anders door de balans. In veel tajines bestaan hartig, zuur en een vleugje zoet naast elkaar zonder dat het lijkt op een dessert of een experiment.
Het klassieke trio is meestal: warme specerijen (gember, kurkuma, komijn, kaneel), een vleugje zuur (citroen, ingemaakte citroen, olijven) en, afhankelijk van het geval, iets zoets (pruimen, abrikozen, honing). Het is niet "mengen om het mengen": het is een manier om de stoofpot af te ronden zodat elke lepel zijn eigen accent heeft.
Hoe het wordt gegeten en waar het bij wordt geserveerd
Tajine is een van die gerechten die vraagt om een rustige tafel. Het wordt meestal geserveerd in een eigen kom, in het midden, om te delen. Meestal gaat het gepaard met couscous of brood (het brood fungeert als lepel, en dat is waar de halve wereld om de hoek komt kijken). In Spanje, als je geen couscous hebt, kan het ook met eenvoudige witte rijst of zelfs gekookte aardappelen: het belangrijkste is dat je iets hebt om de saus op te vangen.
En ja... ik heb er geen
Je hoeft geen aardewerken tajine te hebben om mee te beginnen. Je kunt dezelfde stoofpot in een zware braadpan met deksel bereiden (cocotte, ijzer, een goede pan). De geest van het gerecht, een laag vuur en geduld, blijft behouden.
Tajine recepten om mee te beginnen
Patricia González



Opmerkingen