Hoe gochujang te gebruiken: het Koreaanse rode deeg en 7 recepten om het voor het eerst te gebruiken
In de keuken van een willekeurige flat, het kan Carabanchel, Gràcia of Triana zijn, staat een rode pot die er vijf jaar geleden nog niet stond. Het is geen ketchup, hoewel het die kleur heeft die intensiteit belooft. Het is geen sriracha, hoewel velen het zoeken onder de algemene naam "Aziatische hete saus". Op het potje, vaak met letters die meer op een postzegel lijken dan op een etiket, staat gochujang.
Het tafereel herhaalt zich in steeds meer restaurants en huizen: iemand probeert het voorzichtig omdat hij het heeft gezien in een recept op internet of omdat het wordt aangeboden op het menu van een hippe zaak; een ander legt uit dat het niet direct wordt gebruikt, alsof het een saus is, maar dat het moet worden bewerkt, net als een rode currypasta. En plotseling krijgt die intense kruidigheid een andere dimensie: een andere textuur, een andere diepte, een merkwaardige manier om het gebruikelijke gerecht opnieuw te definiëren. Laten we een concreet voorbeeld nemen: een gegrilde zalmlende verandert volledig zodra je de saus toevoegt.
Gochujang heeft het vreemde talent om te transformeren wat we al kennen. En als je het probeert, begrijp je dat het in veel keukens is binnengekomen, niet als een rage, maar als een nieuwe specerij die een plaatsje in onze voorraadkast wil verdienen.
Wat is gochujang
Gochujang is een gefermenteerde pasta van Koreaanse oorsprong, in de klassieke versie gemaakt van rode chilipeper (gochugaru), kleefrijst, gefermenteerde sojabonen en zout. Het lijkt op een saus, maar gedraagt zich als een pasta: het concentreert de smaak en moet verdund, gemengd, verwarmd of geëmulgeerd worden om zich te ontvouwen.
In de mond is gochujang een driehoek: pittig, zoet en umami. Kruidigheid is niet alleen vuur; het is volharding. Zoetheid is geen snoepje; het is rond en ondersteunend. De umami komt van de fermentatie en verklaart waarom, zelfs met een kleine hoeveelheid, het gerecht "meer gekookt" lijkt.
Wat het echt anders maakt: fermentatie
In Spanje hebben we de taal van fermenten gestandaardiseerd: kombucha, kimchi, miso, kefir. Toch heeft gochujang een bijzondere nuance: het beperkt zich niet tot het geven van een zuurtje of een aromatische kick, maar fungeert ook als smaakbasis. Met andere woorden, waar je eerder "een beetje pit" toevoegde, voeg je hier structuur toe.
Fermentatie is geen verfraaiing: het bepaalt het resultaat. Daarom verschilt het zo per potje. Sommige gochujangs zijn zoeter, sommige zijn agressiever, sommige zijn dichter. En daarom moet je verkeerde verwachtingen vermijden: je koopt geen saus om het gerecht af te maken; je koopt een ingrediënt dat je helpt het gerecht op te bouwen.
Hoe het naar Spanje komt (en waarom nu)
Het Koreaanse fenomeen doorkruist al jaren formats (series, pop, cosmetica), maar in de gastronomie is het minder abstract: het wordt gemeten in menu's, in voorraden, in schappen. De gochujang heeft een klassieke weg afgelegd: eerst naar een restaurant, dan naar een speciaalzaak, dan naar een supermarkt en uiteindelijk naar de keuken thuis.
Het geeft een herkenbare smaak met slechts een paar gebaren en maakt het mogelijk om "Koreaans te koken" zonder dat je duizend dingen hoeft te kopen en een hele voorraadkast met Aziatische producten hoeft aan te leggen.De typische beginnersfout
De eerste fout is om het te behandelen alsof het tafelsaus is: openmaken, inschenken, opeten. Het resultaat: harde kruidigheid, overdreven zoetheid, een gevoel van "dit was niet voor mij bedoeld".
Gochujang vraagt om een andere logica:
- Het wordt gedoseerd (begin met een halve theelepel per portie en pas aan naar eigen smaak).
- Het wordt geïntegreerd (gemengd met vet, met een vloeistof, met een zuur).
- Kook het (soms) zodat het ronder en minder frontaal wordt.
Kortom: een goed uitgewerkte theelepel (geëmulgeerd, verdund, uitgebalanceerd) levert meer op en smaakt beter dan een lepel die je er zonder nadenken in doet.
Enkele tips voor thuisgebruik
- Als marinadebasis: Gemengd met een beetje olie en een zout element (soja, zout) wordt het een perfecte pasta voor kip, varkensvlees, tofu of groenten. Het vet tempert de pittigheid en helpt deze te verspreiden.
- Als een snelle saus: In plaats van het er gewoon "op zichzelf" in te gooien, maak je er een saus van: een zuivel (yoghurt, zure room), een zuur (citroen, milde azijn) en een vleugje zoetigheid indien nodig. Dit gebaar maakt het aangenaam zonder zijn karakter te verliezen.
- Als diepte in een stoofpot: Een theelepel in een bouillon, een stoofpot of peulvruchten voegt een onverwachte diepte toe: het "choreaniseert" het gerecht niet, maar maakt het complexer.
- Als glazuur: Met honing of suiker en wat vloeistof laat het zich goed reduceren en wordt het een vernis: lakken, geroosterde groenten, zelfs een snelle gril. Het is een gemakkelijke toegangspoort tot smaak.
Ontdek het plezier van koken met Gochujang met deze recepten:
Voor degenen die de sprong willen wagen met specifieke gerechten, zijn hier drie beproefde en geteste ideeën:
Patricia González






Opmerkingen