5 traditionele zoetigheden die mijn oma maakte (en waarschijnlijk die van jou ook): maak ze zelf met deze recepten.

Eerst verwarmde ze de melk met citroenschil en kaneel. Daarna klopte ze de eidooiers met suiker tot ze bijna wit waren en mengde ze met de lauwwarme melk. De truc was om het mengsel niet aan de kook te laten komen. "Alleen laten indikken", zei ze.

Ze schonk het mengsel in aardewerken schaaltjes en legde er een Maria-koekje bovenop, dat een beetje wegzakte, maar nooit helemaal. Daarna zette ze de schaaltjes afgedekt met een bord in de voorraadkast, tot de custard was afgekoeld.

Goed gemaakte custard hoort een fijne textuur te hebben, zonder klontjes, en een warme kleur, als avondlicht. Bij Petitchef raden we aan een vleugje vanille toe te voegen en volle melk te gebruiken om de vertrouwde romigheid te behouden.

Volledig recept ❘ Traditionele huisgemaakte custard met kaneel en citroen

Geen kleine individuele puddinkjes. De flan van mijn oma was een megaflan, zoals ze dat tegenwoordig zouden noemen. Hij werd gemaakt in een eenvoudige metalen vorm en de karamel werd ter plekke bereid, met alleen suiker en een beetje water. Daarna werden de eieren en de melk gemengd zonder ze al te hard te kloppen, en ging het geheel au bain-marie de oven in tot het gestold was. "Het geheim is om hem niet te lang te bakken. Als hij nog wiebelt, is hij klaar", schreef ze ooit in haar notitieboekje. En ze had gelijk.

In La cocina completa betoogde de Marquesa de Parabere dat flan een van de edelste desserts is die er bestaan, zolang je de bereidingstijd en de verhouding tussen de eieren in acht neemt en geduldig bent.

Volledig recept ❘ Megaflan met ei en vanille

Het werd bereid met wat er in huis was: rijst, melk, suiker, citroen en kaneel. Maar je moest er wel de tijd voor nemen. Roeren, altijd in dezelfde richting. Het niet alleen laten. "Rijst vergeeft het je niet als je even niet oplet", zei ze vaak terwijl ze rustig en geduldig roerde.

Elk gezin had zijn eigen versie. Sommigen kookten de rijst met boter, anderen voegden een scheutje anijs toe. Die van mijn oma was dik en stevig, met bovenop een glanzend laagje kaneel dat brak wanneer je de lepel erin stak.

Volledig recept ❘ Rijst met melk

Ze werden op zondagochtend gemaakt. De keuken vulde zich met de geur van citroenrasp en geklopte eieren. Deze perfecte zelfgemaakte magdalena's rezen zonder bakpoeder. Dat kwam alleen door het met de hand kloppen en het laten rusten van het beslag in de koelkast. Ze gebruikte metalen vormpjes met papieren cakevormpjes en een lepel om elk vormpje te vullen. Tot slot strooide ze er wat suiker overheen. De oven deed de rest.

In het boek La cocina de nuestras madres van Carme Ruscalleda staat een bijna identiek recept, waarin room en bloem zorgvuldig worden gecombineerd en het erop aankomt niet te lang te mengen. Bij Petitchef raden we aan het beslag te laten rusten, zodat de gebakjes tijdens het bakken steviger worden. Het werkt.

Volledig recept ❘ Zelfgemaakte magdalena's zoals op het platteland

Het was het perfecte tussendoortje. Vier ingrediënten: eieren, suiker, bloem en boter. Allemaal in gelijke hoeveelheden. Daar komt de naam vandaan. Geen trucs. Alleen geduld om de eieren goed te kloppen, geen klontjes achter te laten en de oven niet te vroeg te openen. Deze cake werd gemaakt als er iemand op de thee kwam, of als er eieren over waren. Je doopte hem in een glas warme melk en bewaarde hem in een koektrommel.

Deze vierkwartcake komt in alle klassieke kookboeken voor. Klassieke theoretici van de traditionele keuken, zoals Ortega, Parabere en zelfs Escoffier, noemen hem in hun werken.

Volledig recept ❘ Vierkwartcake

Voor deze desserts zijn geen ingewikkelde technieken nodig. Wel herinneringen. En tijd. Je maakt ze niet met een stopwatch of exacte hoeveelheden. Je bereidt ze rustig, met je handen en met herinneringen. Zoals zij dat deden. Zoals misschien ook nu nog veel grootmoeders dat doen.

En hoewel de ingrediënten tegenwoordig uit de supermarkt komen en de bakvormen van siliconen zijn, is er iets hetzelfde gebleven: dat moment waarop de keuken zich vult met de geur van warme melk, vanille en versgebakken cake. En dan zijn we even weer degenen die aan tafel zaten te wachten, met een lepel in de hand en grote ogen.