De fouten die een zelfgemaakte mojito verpesten, ook al lijkt het de makkelijkste cocktail ter wereld

Voordat de mojito uitgroeide tot de sprankelende cocktail die tegenwoordig op terrassen over de hele wereld wordt gedronken, was het een eenvoudig mengsel dat werd geassocieerd met zeelieden, piraten en middeltjes tegen maagklachten. Munt was toen dus meer dan alleen versiering.

Na verloop van tijd werd dat drankje verfijnd tot een Cubaanse klassieker. In de jaren 40 hielp Ernest Hemingway de legende ervan verder uit te dragen vanuit La Bodeguita del Medio in Havana.

Volgens de International Bartenders Association is het klassieke recept eenvoudig: witte rum (bij voorkeur van Cubaanse stijl), verse limoen, groene munt of munt, suiker, sodawater en ijs.

Het geheim van een goede mojito? Er is niet één geheim. Elke bartender heeft zijn eigen manier om hem te bereiden, en daarin schuilt een deel van de charme. Maar er zijn een paar regels waar de meesten het over eens zijn. Laten we ze eens bekijken!

Groene munt (of verse munt) stamp je niet fijn: je drukt er zachtjes op. Het doel is niet om de blaadjes te breken, maar om de etherische oliën vrij te laten komen, zodat ze het glas parfumeren zonder de smaak te overheersen. Het volstaat de stamper er zachtjes op te zetten, lichte druk uit te oefenen en het aroma vrij te laten komen zonder de munt tot een plantaardige pasta te vermalen.

Als een blaadje te veel wordt gekneusd, verliest de mojito zijn frisse, heldere karakter: de drank wordt troebel en er kunnen groene, wrange of bittere smaken ontstaan. Een korte, beheerste druk is beter dan de munt te bewerken alsof je een vijzel gebruikt.

Een eenvoudige truc: geef het takje, voordat je het als garnering toevoegt, een zacht tikje tussen je handen (in de cocktailwereld staat dit bekend als de herb slap). Zo komt het aroma vrij, vlak voordat je gaat drinken.

In een mojito zorgt limoen niet alleen voor zuurheid: hij geeft aroma en frisheid, en zorgt voor dat zuivere karakter dat de cocktail zo aantrekkelijk maakt. Daarom kun je het beste altijd verse limoen gebruiken.

Een shortcut verandert het resultaat. Flesjes limoensap geven vaak een vlakke smaak: zuur, ja, maar zonder karakter. En citroen geeft de cocktail, hoewel het een voor de hand liggende vervanger lijkt, een heel ander karakter: scherper, minder tropisch en minder passend bij het klassieke recept.

Ook de hoeveelheid is van belang. Als de eerste slok alleen naar limoen smaakt, is de mojito uit balans. Hij moet fris en citrusachtig zijn, maar niet scherp.

Suiker is er niet om de rum te maskeren of om van de mojito een frisdrank te maken. De functie ervan is de zuren van de limoen af te ronden, wat body te geven en het geheel in balans te brengen.

De meest gemaakte fout bij het thuis maken van mojito’s is kristalsuiker gebruiken en die niet goed laten oplossen: de eerste slok kan daardoor te zuur smaken en de afdronk te zoet zijn, terwijl er suiker op de bodem achterblijft. Daarom geven veel bartenders de voorkeur aan suikersiroop (suiker die vooraf in water is opgelost). Dat is niet verfijnder; de siroop mengt gewoon beter en verdeelt de zoetheid gelijkmatig, van de eerste tot de laatste slok.

Witte suiker of rietsuiker? Dat hangt af van de stijl. De meesten kiezen voor witte suiker, omdat die een zuiverdere, klassiekere mojito oplevert. Rietsuiker kan meer geroosterde of honingachtige tonen toevoegen; interessant, maar minder neutraal.

IJs is niet zomaar een vulmiddel. In een mojito koelt het de cocktail af en, terwijl het langzaam smelt, voegt het een kleine hoeveelheid water toe die de rum verzacht en de smaken samenbrengt. Het probleem ontstaat wanneer het te snel smelt.

Daarom is het niet verstandig om te weinig ijs te gebruiken: met te weinig ijs wordt het glas sneller warm, smelten de ijsblokjes snel en wordt de mojito waterig. Vul het glas liever goed met ijs dat net uit de vriezer komt, hard en compact, en niet met ijsblokjes die er al een tijdje uit staan en al beginnen te smelten.

Ook het soort ijs speelt een rol. Gemalen ijs koelt snel en zorgt voor een lichtere drank, maar smelt ook sneller; grote ijsblokjes gaan langer mee en houden de cocktail koel zonder hem zo snel te verwateren. Het idee is simpel: veel ijs, goed bewaard en pas toegevoegd op het moment dat je de mojito maakt.

Sodawater (neutraal bruiswater, zonder suiker of smaakstoffen) is niet bedoeld om de mojito zoeter te maken, maar om hem bruisend en licht te maken en een frisse afdronk te geven.

Het eenvoudigst is om eerst de basis te maken, het ijs toe te voegen, aan te vullen met koude soda en kort te roeren zodat alles mengt. Roer niet alsof je limonade klopt: als je te lang roert, verdwijnen de bubbels en wordt de mojito plat.

Sommige bartenders voegen vóór het ijs een klein scheutje soda toe om de limoen, suiker en munt beter te mengen, en vullen het glas daarna verder aan. Dat is een kwestie van stijl. Thuis is het belangrijk dat de bubbels behouden blijven: ze moeten de drank lichter maken, niet al vóór de eerste slok verdwijnen.

Je hoeft geen peperdure rum te gebruiken, maar wel een zuivere rum. Voor de klassieke mojito heb je een witte, frisse en relatief lichte rum nodig; wil je het meest traditionele recept volgen, kies dan voor rum van Cubaanse stijl.

Een zeer donkere, sterk gekruide of uitgesproken houtgerijpte rum kan lekker zijn, maar verandert de cocktail. Daarmee slaat hij een andere weg in. Voor een klassieke mojito kun je het beste beginnen met een degelijke witte rum en de limoen en munt tot hun recht laten komen, zonder dat ze worden overstemd.

De rum moet aanwezig zijn, maar mag niet overheersen. Als je hem met suiker en soda moet verbergen, was het niet de juiste rum.

Als uitgangspunt kunnen we het recept van de International Bartenders Association nemen en het enigszins aanpassen aan de smaak van thuis:

• 45 ml Cubaanse witte rum (of 45-60 ml als je een iets stevigere cocktail wilt)
• 20 ml vers limoensap (tot 25 ml als de limoen mild van smaak is)
• 2 theelepels witte suiker (of 15-20 ml suikersiroop)
• 6-8 blaadjes groene munt (of verse munt)
• Koude soda
• Veel ijs

Bereiding:

• Doe het limoensap en de suiker (of de suikersiroop) in het glas.
• Voeg de muntblaadjes toe en druk ze zachtjes aan, zonder ze fijn te stampen.
• Voeg de rum toe.
• Vul het glas met ijs.
• Vul aan met koude soda.
• Roer kort, net genoeg om alles te mengen.

Serveren:

• Gebruik een hoog glas.
• Werk met koude ingrediënten.
• Serveer direct.

De mojito verliest snel zijn bubbels, de munt verwelkt en uiteindelijk gaat het ijs meer overheersen dan de rum, de limoen en het frisse aroma.

Makkelijke cubaanse mojito

Wat dacht je van zelfgemaakte cocktails als aperitief? Als je van munt en witte rum houdt, dan weet je het al: een Cubaanse mojito kun je niet weerstaan! Nip er rustig van op het terras met vrienden en sluit de dag in stijl af :-) Volg stap voor stap...

recept bekijken