Heb je wel eens melk in thee geprobeerd? Deze Engelse gewoonte heeft een reden
Melk in thee doen lijkt misschien vreemd voor mensen die het niet gewend zijn, maar in Engeland is deze gewoonte bijna heilig.
In huizen, cafés en in de traditionele middagsnack is deze combinatie al eeuwenoud en is uitgegroeid tot een van de grootste symbolen van de Britse cultuur. Maar waarom doen de Engelsen dit? Het antwoord heeft te maken met geschiedenis, gewoonten en zelfs het porselein dat wordt gebruikt om thee te serveren en helpt ons te begrijpen waarom dit eenvoudige gebaar vandaag de dag nog steeds zo zinvol is voor hen.
Het verhaal begrijpen
Voor veel mensen lijkt het idee om melk in thee te doen vreemd. Maar in Engeland is deze gewoonte oud, traditioneel en onderdeel van de culturele identiteit van het land. De gewoonte ontstond in de 17e eeuw, toen zwarte thee populair werd onder de Engelsen en al snel een alledaagse drank werd.
In die tijd was de thee die in Engeland werd gedronken sterk en vol van smaak. De toevoeging van melk hielp om de smaak te verzachten, de wrangheid te verminderen en de drank aangenamer te maken om vaak te drinken, vooral tijdens middagsnacks.
Een andere belangrijke reden was praktisch. De porseleinen kopjes die door de rijkste Engelse families werden gebruikt, waren kwetsbaar en konden barsten door kokend water. Melk inschenken vóór de thee hielp de thermische schok te verminderen en beschermde het servies, een detail dat uiteindelijk een traditie werd.
Na verloop van tijd verspreidde de gewoonte zich over alle sociale klassen. Thee met melk stond voor comfort, rust en routine, vooral tijdens de traditionele middagsnack die bekend staat als vijf uur. Voor de Engelsen gaat dit moment verder dan de drank: het is een ritueel van ontspanning en gezelligheid.
Vandaag de dag is het toevoegen van melk aan thee nog steeds gebruikelijk in het Verenigd Koninkrijk, vooral bij zwarte thee zoals Assam en English Breakfast. Het is meer dan alleen een smaakkeuze, het is een manier om een eeuwenlange traditie levend te houden en een symbool van de Engelse cultuur te worden.
Mirella Mendonça
Opmerkingen