Staat er op uw fles ‘nectar’ in plaats van ‘sap’? Kijk dan naar dit percentage op het etiket

Het eerste waar u op moet letten, is de verkoopbenaming. Daarin moet staan of het product een vruchtensap, een vruchtensap op basis van concentraat, een vruchtennectar of een andere gereglementeerde categorie is.

Dit woord is niet louter decoratief. Het beantwoordt aan een precieze definitie. Een product dat niet voldoet aan de voorgeschreven samenstellingskenmerken, mag niet zomaar naar eigen goeddunken ‘vruchtensap’ of ‘nectar’ vermelden.

In de praktijk is dit dus het eerste wat u in het schap moet doen: de kleine regel lezen die het product echt beschrijft, vaak betrouwbaarder dan de foto van het fruit of de opvallende woorden op de voorkant.

Wat vruchtensap betreft, is het belangrijkste punt duidelijk: er mag geen suiker aan worden toegevoegd. De regelgeving maakt een onderscheid tussen sappen, waaraan geen suiker wordt toegevoegd, en nectars, die afhankelijk van hun samenstelling wel suiker mogen bevatten.

De toegestane vermelding op het etiket van sap om dit aan te geven, luidt „bevat van nature aanwezige suikers“. Dit betekent dat de suikers afkomstig zijn van het fruit zelf en niet aan het recept zijn toegevoegd.

Let echter wel op: „zonder toegevoegde suiker“ betekent niet „suikervrij“. Een sap kan suikers bevatten die van nature in het fruit aanwezig zijn.

Vruchtennectar is iets anders. Deze kan worden verkregen door water toe te voegen aan vruchtensap, fruitpuree, geconcentreerde fruitpuree of een mengsel van deze ingrediënten. Afhankelijk van het geval kan er ook suiker of honing aan worden toegevoegd.

Dat betekent niet dat vruchtennectar automatisch een slecht product is. Sommige vruchten lenen zich minder goed voor puur sap, omdat ze erg zuur of pulprijk zijn, of omdat ze moeilijker puur te drinken zijn.

Maar het betekent wel dat de consument moet weten wat hij koopt. En daarvoor is het minimale fruitgehalte belangrijke informatie.

Bij een fruit- of groentennectar moet op het etiket het minimale gehalte aan sap, fruitpuree of een mengsel van deze ingrediënten worden vermeld.

De vereiste vermelding luidt bijvoorbeeld: „vruchtgehalte: minimaal …%“. Deze vermelding moet in hetzelfde gezichtsveld staan als de productbenaming.

Met andere woorden: als er op een fles ‘nectar’ staat, kijk dan niet alleen naar de smaak. Zoek naar het percentage. Dat helpt u om twee nectars met elkaar te vergelijken.

Sap op basis van concentraat is niet hetzelfde als nectar. Het wordt verkregen uit geconcentreerd sap dat vervolgens wordt aangelengd, volgens processen waarbij de essentiële eigenschappen van het sap behouden moeten blijven.

Wanneer een product is vervaardigd uit een of meer concentraten, moet dit op het etiket worden vermeld met een aanduiding als „op basis van concentraat“ of „gedeeltelijk op basis van concentraat“, al naar gelang het geval.

Deze vermelding moet duidelijk zichtbaar zijn in de onmiddellijke nabijheid van de productnaam. Dit is dus een aanduiding waar u op moet letten wanneer u twee zeer vergelijkbare flessen vergelijkt.

Om etiketten goed te leren ontcijferen, kunt u het beste vier producten op foto's vergelijken, waarbij steeds dezelfde delen zichtbaar zijn.

Kijk eerst naar de verkoopbenaming: sap, sap op basis van concentraat of nectar. Zoek vervolgens naar de vermelding ‘op basis van concentraat’, indien aanwezig. Let bij nectar op het minimale fruitgehalte. Lees ten slotte de ingrediëntenlijst om te zien of er suiker of honing in zit.

Deze methode voorkomt voorbarige oordelen. U beoordeelt een product niet alleen op basis van de kleur of de afbeelding van fruit.

Er moet onderscheid worden gemaakt tussen twee zaken: suikers die van nature in fruit aanwezig zijn en suikers die aan het recept worden toegevoegd.

Een sap kan van nature aanwezige suikers bevatten, omdat fruit die bevat. Er mag echter geen suiker aan worden toegevoegd. Een nectar daarentegen kan, afhankelijk van de regels die voor het product gelden, worden bereid met toegevoegde suikers of honing.

Om dit goed te beoordelen, moet u dus zowel naar de productcategorie als naar de ingrediëntenlijst kijken, in plaats van alleen op de voedingswaardetabel te vertrouwen.

De valkuil zou zijn om dit verschil om te zetten in een automatische indeling: sap = goed, nectar = slecht. Zo eenvoudig is het niet.

Een nectar kan lekker zijn, geschikt voor bepaalde vruchten en volkomen aanvaardbaar, mits het etiket duidelijk is. Het belangrijkste is te weten dat er water in kan zitten, soms suiker of honing, en dat het minimale fruitgehalte op het etiket moet worden vermeld.

Het gaat er dus niet om nectars te verbieden. Het gaat erom ze met kennis van zaken te kopen.

De volgende keer dat u twijfelt tussen twee flessen, kijk dan eerst naar de benaming: sap, sap op basis van concentraat of nectar.

Controleer vervolgens of het product vermeldt dat het concentraat bevat, en kijk daarna naar het minimale fruitgehalte als het om nectar gaat. Kijk ten slotte naar de ingrediëntenlijst om te zien of er suiker of honing is toegevoegd.

Binnen enkele seconden wordt het etiket een stuk duidelijker. En uw keuze wordt minder bepaald door de indruk die de fles wekt dan door wat er werkelijk in zit.

Het verschil tussen sap en nectar komt niet alleen neer op de smaak. Het blijkt ook uit de samenstelling en de verplichte vermeldingen op het etiket.

Aan sap mag geen suiker worden toegevoegd. Als sap op basis van concentraat is gemaakt, moet dit duidelijk worden aangegeven. Een nectar mag water bevatten, en eventueel suiker of honing, maar het minimale fruitgehalte moet worden vermeld.

Om een duidelijkere keuze te maken, kunt u deze stappen volgen: benaming, concentraat, fruitpercentage, ingrediëntenlijst. Dit is de beste manier om te begrijpen wat er in de fles zit voordat u deze in uw winkelmandje legt.