Staat er op uw fles ‘nectar’ in plaats van ‘sap’? Kijk dan naar dit percentage op het etiket

Het eerste waar je op moet letten, is de verkoopbenaming. Daarin moet staan of het product een vruchtensap, een vruchtensap op basis van concentraat, een vruchtennectar of een andere gereglementeerde categorie is.

Dit woord is niet louter decoratief. Het beantwoordt aan een precieze definitie. Een product dat niet voldoet aan de voorgeschreven samenstellingskenmerken, mag niet zomaar naar eigen goeddunken ‘vruchtensap’ of ‘nectar’ vermelden.

In de praktijk is dit dus het eerste wat je in het schap moet doen: de kleine regel lezen die het product echt beschrijft, vaak betrouwbaarder dan de foto van het fruit of de opvallende woorden op de voorkant.

Wat vruchtensap betreft, is het belangrijkste punt duidelijk: er mag geen toegevoegde suiker in zitten. De regelgeving maakt een onderscheid tussen sappen, waaraan geen suiker wordt toegevoegd, en nectars, die afhankelijk van hun samenstelling wel suiker mogen bevatten.

Op het etiket van een sap is de toegestane vermelding om dit aan te geven : „bevat van nature aanwezige suikers“. Dit betekent dat de suikers afkomstig zijn van het fruit zelf, en niet uit toegevoegde suiker in het recept.

Let echter wel op: „zonder toegevoegde suiker“ betekent niet „suikervrij“. Een sap kan suikers bevatten die van nature in het fruit aanwezig zijn.

Fruitsap is iets anders. Het kan worden verkregen door water toe te voegen aan vruchtensap, fruitpuree, geconcentreerde puree of een mengsel van deze ingrediënten. Afhankelijk van het geval kan het ook suiker of honing bevatten.

Dat betekent niet dat fruitsap automatisch een slecht product is. Sommige vruchten lenen zich minder goed voor puur sap, omdat ze erg zuur of erg vlezig zijn, of omdat ze in hun natuurlijke vorm moeilijker te drinken zijn.

Maar het betekent wel dat de consument moet weten wat hij koopt. En daarvoor is het minimale fruitgehalte een cruciale informatiebron.

Bij een fruit- of groentensap moet op het etiket het minimumgehalte aan sap, fruitpuree of een mengsel van deze ingrediënten worden vermeld.

De verwachte vermelding luidt bijvoorbeeld: „fruitgehalte: minimaal …%”. Deze vermelding moet in hetzelfde gezichtsveld staan als de productnaam.

Met andere woorden: als er op een fles ‘nectar’ staat, kijk dan niet alleen naar de geur. Zoek naar het percentage. Dat helpt u om twee nectars met elkaar te vergelijken.

Sap op basis van concentraat is niet hetzelfde als nectar. Het wordt verkregen uit geconcentreerd sap dat vervolgens wordt aangelengd, volgens processen waarbij de essentiële eigenschappen van het sap behouden moeten blijven.

Wanneer een product is vervaardigd uit een of meer concentraten, moet dit op het etiket worden vermeld met een aanduiding als „op basis van concentraat“ of „gedeeltelijk op basis van concentraat“, al naar gelang het geval.

Deze vermelding moet duidelijk zichtbaar zijn in de onmiddellijke nabijheid van de productnaam. Dit is dus een aanduiding waar u op moet letten wanneer u twee zeer vergelijkbare flessen vergelijkt.

Om een echte etikettenontcijferaar te maken, kun je het beste vier producten op foto’s vergelijken, maar zorg ervoor dat altijd dezelfde delen zichtbaar zijn.

Kijk eerst naar de verkoopbenaming: sap, sap op basis van concentraat, nectar. Zoek vervolgens naar de vermelding ‘op basis van concentraat’, indien aanwezig. Bij nectar moet je letten op het minimale fruitgehalte. Lees ten slotte de ingrediëntenlijst om te zien of er suiker of honing in zit.

Deze methode voorkomt voorbarige oordelen. Je beoordeelt een product niet alleen op basis van de kleur of de afbeelding van fruit.

Er moet onderscheid worden gemaakt tussen twee zaken: de suikers die van nature in fruit aanwezig zijn en de suikers die aan het recept worden toegevoegd.

Een sap kan van nature aanwezige suikers bevatten, omdat het fruit die bevat. Er mag echter geen suiker aan worden toegevoegd. Een nectar daarentegen kan worden bereid met toegevoegde suikers of honing, afhankelijk van de regels die voor het product gelden.

Om het goed te begrijpen, moet je dus zowel naar de productcategorie als naar de ingrediëntenlijst kijken, in plaats van alleen op de voedingswaardetabel te vertrouwen.

De valkuil zou zijn om dit verschil om te zetten in een automatische indeling: sap = goed, nectar = slecht. Zo eenvoudig is het niet.

Een nectar kan lekker zijn, geschikt voor bepaalde vruchten en volkomen acceptabel, mits het etiket duidelijk is. Het belangrijkste is te weten dat er water in kan zitten, soms suiker of honing, en dat het minimale fruitgehalte op het etiket moet worden vermeld.

Het gaat er dus niet om nectar te verbieden. Het gaat erom ze met kennis van zaken te kopen.

De volgende keer dat u twijfelt tussen twee flessen, kijk dan eerst naar de benaming: sap, sap op basis van concentraat of nectar.

Controleer vervolgens of er op het product ‘concentraat’ staat vermeld, en kijk daarna naar het minimale fruitgehalte als het om nectar gaat. Kijk ten slotte naar de ingrediëntenlijst om te zien of er suiker of honing is toegevoegd.

Binnen enkele seconden wordt het etiket een stuk duidelijker. En de keuze wordt minder bepaald door de indruk die de fles wekt, dan door wat er werkelijk in zit.

Het verschil tussen sap en nectar komt niet alleen neer op de smaak. Het blijkt ook uit de samenstelling en de verplichte vermeldingen op het etiket.

Aan sap mag geen suiker worden toegevoegd. Als sap op basis van concentraat is gemaakt, moet dit duidelijk worden aangegeven. Een nectar mag water bevatten, en eventueel suiker of honing, maar het minimale fruitgehalte moet worden vermeld.

Om een duidelijkere keuze te maken, kunt u deze stappen volgen: benaming, concentraat, fruitpercentage, ingrediëntenlijst. Dit is de beste manier om te begrijpen wat er in de fles zit voordat u deze in uw winkelmandje legt.