"Sorry, ik had honger." Waarom worden we boos als we honger hebben?

De hersenen zijn bijna uitsluitend afhankelijk van glucose als energiebron. Het is de "brandstof" die de hersenen nodig hebben om goed te functioneren. Als we lange tijd niet eten, daalt ons glucoseniveau en daar lijden de hersenen onder. Deze hypoglykemie zorgt ervoor dat de hersenen niet 100% functioneren. Je hebt je waarschijnlijk wel eens onhandiger, vermoeider, verwarder en natuurlijk prikkelbaarder gevoeld als je lange tijd niets hebt gegeten.

Wanneer de bloedsuikerspiegel daalt, sturen de hersenen signalen uit die verschillende organen stimuleren om hormonen aan te maken en af te geven die de bloedsuikerspiegel in het lichaam verhogen. Tot deze hormonen behoren epinefrine en cortisol, die ook vrijkomen in tijden van stress en het lichaam voorbereiden op ongunstige situaties. Daarbij nemen de spanning en de neiging om agressief te reageren toe. Dit biologische mechanisme verklaart waarom we ons gespannener en onaangenamer voelen als we honger hebben.

Vanuit evolutionair perspectief activeert honger in de hersenen een overlevingsmodus. Deze toestand zet ons ertoe aan ons te concentreren op het verkrijgen van voedsel en andere activiteiten op de achtergrond te plaatsen. Deze focus kan leiden tot minder tolerantie en meer prikkelbaarheid ten opzichte van prikkels die niets met eten te maken hebben. Deze reactie is een aanpassingsstrategie om ervoor te zorgen dat we de voedselinname krijgen die nodig is om te overleven.

Honger beïnvloedt niet alleen onze fysiologische functies, maar ook onze perceptie van onze omgeving. Volgens een onderzoek dat in 2022 werd gepubliceerd in het tijdschrift PLOS ONE, ontdekten onderzoekers dat wanneer iemand honger heeft, hij externe signalen eerder negatief zal interpreteren, waardoor prikkelbaarheid en gevoelens van boosheid toenemen. Daarnaast bleek dat lage bloedglucosespiegels geassocieerd werden met verhoogde gevoelens van frustratie en een verminderd vermogen om emoties te reguleren. Deze bevindingen suggereren dat honger onze beoordeling van situaties en mensen kan verstoren, waardoor emotionele reacties worden versterkt.

De volgende keer dat je merkt dat honger je in een minder vriendelijke versie van jezelf verandert, bedenk dan dat er biologische en psychologische oorzaken aan die reactie ten grondslag liggen. Als we deze mechanismen begrijpen, kunnen we onze emoties beter reguleren en onnodige conflicten vermijden.