3 tekenen dat je overdrijft zonder het te beseffen

Dit voedsel is sociaal geaccepteerd , altijd aanwezig en wordt als ongevaarlijk beschouwd. Je ervaart het niet als een traktatie, maar als een dagelijks basisvoedsel. En hier wordt het meest verraderlijke mentale mechanisme geactiveerd: als het normaal is, kan het geen kwaad.

Veel voedingsdeskundigen leggen uit dat de hersenen de neiging hebben om hoeveelheden te onderschatten wanneer een voedingsmiddel bekend is en in de loop van de tijd herhaald wordt. Dus zonder het te beseffen worden de porties beetje bij beetje groter, totdat ze veel groter worden dan je denkt.

Een van de eerste niet te onderschatten tekenen is vaak een opgeblazen gevoel, vooral in de buik.

Zelfs als je licht eet, kun je je opgeblazen voelen, met een strakke of harde buik. Verschillende klinische diëtisten leggen uit dat dit gebeurt wanneer het lichaam worstelt met een constante inname van geraffineerde koolhydraten, zelfs als de totale calorie-inname niet hoog is.

Het is een stiekem signaal, omdat het niet meteen na de maaltijd komt, maar vaak een paar uur later.

Je hebt net gegeten... en na korte tijd heb je weer honger.

Geen echte honger, maar dat constante verlangen naar 'iets'. Voedingsdeskundigen leggen uit dat dit gebeurt wanneer het geconsumeerde voedsel snelle glykemische pieken veroorzaakt, gevolgd door een even snelle energiedaling.

De hersenen interpreteren die daling als een behoefte aan meer voedsel, ook al heb je eigenlijk al genoeg calorieën binnengekregen.

Dit is het meest onderschatte teken.

Na een maaltijd voel je je zwaar, minder helder in je hoofd, heb je moeite om je te concentreren of heb je een licht gevoel van slaperigheid. Volgens veel beoefenaars van functionele voeding besteedt het lichaam veel energie aan de spijsvertering als er te vaak wordt gegeten, waardoor er minder beschikbaar is voor de hersenen.

Dit is geen luiheid. Het is biochemie.

Het echte probleem is dat deze signalen

• geleidelijk komen
• geen pijn doen
• 'normaal' lijken.

En dat is precies wat ze gevaarlijk maakt. Het lichaam spreekt zacht maar gestaag. Het is aan jou om ernaar te luisteren.

Denken dat het probleem 'te veel eten' in het algemeen is. In werkelijkheid is het probleem vaak te vaak hetzelfde eten, zonder variatie en zonder balans.

En nu komen we bij het belangrijkste punt.

Het voedsel waar we het over hebben is brood, vooral geraffineerd brood.

Het is aanwezig bij het ontbijt, de lunch en het avondeten, vaak in automatische hoeveelheden: een extra sneetje, een stukje 'voor het geval dat', een toegift zonder erbij na te denken. Voedingsdeskundigen zeggen niet dat je het moet elimineren, maar dat je de frequentie ervan moet verminderen en de kwaliteit verbeteren, door het af te wisselen en te luisteren naar de signalen van het lichaam.

Als je je vaak opgeblazen voelt, kort na de maaltijd een hongergevoel hebt of aan het einde van de dag met een zwaar gemoed aankomt, eet je waarschijnlijk niet 'te veel' in het algemeen.

Veel vaker eet je te veel brood zonder dat je het doorhebt. Een extra sneetje, een stukje dat je afwezig afbreekt, die automatische hap die bij elke maaltijd hoort.

De meest effectieve verandering is eigenlijk niet om het helemaal uit te bannen, maar om te stoppen met het automatisch eten ervan. Wanneer brood weer een bewuste keuze wordt en geen constante gewoonte, gaat het lichaam er beter mee om en beginnen de tekenen van een opgeblazen gevoel en vermoeidheid op natuurlijke wijze te verminderen.