Met kip of tofu? Ontdek het General Tao-diner dat de familie samenbrengt rond een heerlijk gerecht

Nog voordat we het over kip of tofu hebben, is er iets wat beide gerechten met elkaar verbindt: een glanzende, zoet-zoute saus, op smaak gebracht met gember, knoflook en sojasaus, en licht gekruid.

Deze saus geeft het diner zijn gemeenschappelijke identiteit. Het principe is simpel: je bakt hapklare stukjes goudbruin en bedekt ze vervolgens met saus totdat ze er rijkelijk mee bedekt zijn.

Het resultaat: dezelfde smaakwereld, dezelfde drang om tot de laatste druppel op te eten, maar twee manieren om het bord samen te stellen.

Voor wie voor vlees kiest: de kip wordt in stukjes gesneden, vervolgens in zetmeel gewenteld en daarna in de pan gebakken. Zo krijgt het vlees een mooi goudbruin korstje dat de saus goed vasthoudt.

De binnenkant blijft mals, terwijl de buitenkant doordrenkt raakt met de General Tao-saus. Geserveerd met rijst en wat groene groenten is dit gerecht eenvoudig als hoofdgerecht op tafel te zetten en gemakkelijk te delen.

Tofu werkt hier volgens een vergelijkbare methode: ook deze wordt in hapklare stukjes gesneden, met zetmeel bestrooid en vervolgens in de pan gebakken tot hij goudbruin en knapperig is.

Eenmaal overgoten met saus blijft de binnenkant zacht en is de buitenkant mooi bedekt met een knapperig laagje. Dit is geen ‘vervangend’ gerecht dat naast het echte avondeten wordt geserveerd: het is simpelweg de tweede versie van General Tao die op tafel wordt gezet.

Om te voorkomen dat het lijkt alsof je twee aparte menu’s bereidt, kun je alles rondom de twee gerechten hetzelfde houden.

Zet bijvoorbeeld in het midden van de tafel een grote kom met jasmijnrijst of witte rijst, gestoomde of gebakken broccoli, fijngesneden lente-uitjes en, voor wie van pittigere smaken houdt, een beetje pittige saus om zelf toe te voegen.

Iedereen schept vervolgens op wat hij of zij wil: rijst, groenten en daarna kip of tofu. De tafel blijft hetzelfde, alleen de keuze van de hapjes verandert.

Het eenvoudigste is om de maaltijd op te bouwen uit gemeenschappelijke elementen.

1. Begin met de rijst en de groenten.
Deze dienen als bijgerecht bij beide gerechten, dus het is niet nodig om twee verschillende bijgerechten te bereiden.

2. Bereid de hapjes apart.
Snijd de kip aan de ene kant en de tofu aan de andere kant, en bestrooi ze vervolgens met maïzena.

3. Zorg dat je alles tegelijkertijd kunt bakken.
Met twee pannen bespaar je tijd en voorkom je dat de gerechten met elkaar in aanraking komen, mochten je vegetarische gasten daar waarde aan hechten.

4. Serveer alles tegelijkertijd.
Het doel is dat niemand op zijn of haar ‘speciale gerecht’ hoeft te wachten terwijl de anderen al beginnen te eten.

Kip en tofu hebben uiteraard niet dezelfde textuur of smaak. Toch zorgt de kooktechniek in deze twee gerechten voor een echte band tussen beide.

In beide gevallen zien we dezelfde volgorde: hapklare stukjes, zetmeel, kort bakken en vervolgens een saus om het geheel mee te overgieten.

Kip blijft vleziger; tofu heeft een zachtere, smeltende textuur. Maar dankzij de knapperige buitenkant en de gemeenschappelijke saus horen beide gerechten duidelijk bij hetzelfde diner.

Juist dat maakt dit idee interessant wanneer je gasten ontvangt met verschillende eetgewoonten.

Zodra de twee gerechten in het midden van de tafel staan, kan er iets heel natuurlijks gebeuren: de grenzen worden minder belangrijk.

Sommigen kiezen alleen voor de tofu, anderen alleen voor de kip, en de meest nieuwsgierigen proeven misschien een paar hapjes van beide.

Het is ook een eenvoudige manier om iemand die normaal gesproken geen tofu eet, hiermee kennis te laten maken: het wordt niet gepresenteerd als een verplichting of als een vervangingsproduct, maar als een tweede, smakelijk gerecht om te proeven.

Om de maaltijd samen te stellen, hoef je niet veel verschillende gerechten te maken.

In het midden: een grote schaal met rijst en groene groenten.

Aan de ene kant: de versie met kip, goudbruin gebakken en rijkelijk overgoten.

Aan de andere kant: de variant met tofu, knapperig en al even glanzend.

Voeg wat lente-uitjes toe, eventueel sesamzaadjes en een pittige saus apart. Laat vervolgens iedereen zijn eigen bord samenstellen.

Deze presentatie maakt van de maaltijd meteen een moment van samenzijn: twee keuzes, maar één tafel.

Vaak denkt men dat een etentje met vegetariërs en niet-vegetariërs betekent dat je ofwel iedereen een vegetarisch menu moet opleggen, ofwel een speciaal bord moet bereiden voor een deel van de gasten.

Deze twee General Tao-gerechten laten een derde mogelijkheid zien: dezelfde keuken delen zonder per se precies hetzelfde te eten.

Dezelfde rijst, dezelfde groenten, dezelfde glanzende saus, dezelfde sfeer aan tafel. Sommigen kiezen voor kip, anderen voor tofu, en een enkeling neemt waarschijnlijk een beetje van beide.

Uiteindelijk was het belangrijkste misschien niet de keuze tussen kip en tofu, maar het feit dat iedereen samen rond de General Tao-maaltijd zat.