Laurent Mariotte onthult het detail dat veel mensen over het hoofd zien en verandert eenvoudige donuts in jeugdherinneringen voor carnaval.

Donuts zijn niet zomaar een kwestie van bloem en hete olie. Ze worden geassocieerd met heel specifieke momenten: woensdagmiddagen, wintervakanties, licht stomende keukens en vingers bedekt met suiker. Dat deze herinneringen zo krachtig zijn, komt omdat het recept gebaseerd is op diepgewortelde referenties.

Goede donuts worden altijd gemaakt met eenvoudige, uitgebalanceerde ingrediënten. Je hoeft niet op zoek te gaan naar verfijning: eieren, bloem, een zuivelproduct en een discrete smaak is alles wat je nodig hebt. De echte valkuil is proberen te veel te doen. Te veel suiker, te veel gist, te veel vloeistof... en je verwijdert je van de essentie van de donut: een zachte maar gestructureerde textuur.

Hier komt het allemaal op neer. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, moet een goed donutbeslag niet zacht of lopend zijn. Het moet stevig zijn, bijna resistent om aan te raken. Door deze stevigheid kan de donut tijdens het bakken goed opzwellen zonder te veel olie te absorberen.

Te zacht deeg werkt als een spons. Een te droog deeg daarentegen geeft een compact, oninteressant resultaat. Het doel is om een heel precies evenwicht te bereiken. Wanneer je drukt, moet het deeg langzaam terugkeren naar zijn oorspronkelijke vorm, zonder te plakken.

Om dit te bereiken is er een eenvoudig principe: voeg de bloem geleidelijk toe. Observeer, tast af, pas aan. Koken is geen vaste vergelijking, maar een constante aanpassing aan texturen en omstandigheden.

Het laatste detail, dat deze donuts echt tot een jeugdherinnering maakt, komt helemaal aan het einde: de suiker. Niet zomaar. Niet zomaar. Het moet onmiddellijk worden toegevoegd, terwijl de donuts nog warm zijn. Op dat precieze moment smelt de suiker een beetje, plakt aan het oppervlak en vormt een dun, glanzend laagje. Dat is het gevoel dat je je herinnert.

Je kunt een vleugje citrusschil toevoegen, een vleugje vanille, soms zelfs een scheutje alcohol voor speciale gelegenheden. Maar de essentie blijft hetzelfde: respecteer het gebaar, de tijd en de eenvoud. Daar ligt ongetwijfeld het echte geheim van deze donuts: ze proberen geen indruk te maken, maar mensen samen te brengen.