Deze pasta bevat precies dezelfde ingrediënten... maar de ene variant doet je bloedsuikerspiegel stijgen en de andere niet

Pasta bestaat voornamelijk uit zetmeel, een complex koolhydraat. Wanneer pasta vers is gekookt en warm wordt gegeten, wordt dit zetmeel heel gemakkelijk verteerd. Daardoor wordt het snel omgezet in glucose, dat snel in het bloed terechtkomt.

De bloedsuikerspiegel stijgt sterk en daalt daarna net zo abrupt weer. Vermoeidheid, honger, trek in suiker: de beruchte energiedip is nooit ver weg.

Dit effect is nog sterker bij pasta die weinig vezels bevat en op zichzelf wordt gegeten, zonder eiwitten of vetten die de spijsvertering vertragen.

Je zou denken dat je het probleem oplost door de pasta te laten afkoelen. Maar het hangt allemaal af van de manier waarop je de pasta weer opwarmt.

Als je pasta in de magnetron opwarmt, wordt die nog gemakkelijker verteerbaar. De snelle verhitting verandert de structuur van het zetmeel verder, waardoor het voor het lichaam bijna 'voorgekauwd' is.

Glucose komt dan nog sneller in het bloed terecht, wat een bloedsuikerpiek veroorzaakt die soms hoger is dan wanneer de pasta direct na het koken wordt gegeten.

Dit mechanisme verklaart waarom restjes pasta die haastig worden opgewarmd op de lange termijn kunnen bijdragen aan stofwisselingsproblemen, vooral bij mensen die gevoelig zijn voor schommelingen in de bloedsuikerspiegel.

Het goede nieuws is dat kou alles verandert.

Wanneer pasta in de koelkast afkoelt, ondergaat het zetmeel een transformatie die retrogradatie wordt genoemd. Een deel van het zetmeel wordt resistent zetmeel.

Wat betekent dit in de praktijk?

• Het wordt minder goed verteerd in de dunne darm
• Het geeft glucose langzamer af
• Het gedraagt zich meer als een vezel

Resultaat: de bloedsuikerspiegel stijgt minder en geleidelijker.

Een onderzoek dat in 2014 werd uitgevoerd door de Universiteit van Surrey (VK) toonde aan dat gekoelde pasta een significant lagere glykemische respons gaf dan dezelfde pasta die warm werd gegeten. Dit effect werd ook waargenomen bij rijst, aardappelen en zelfs brood.

Om van dit effect te profiteren, gelden een paar eenvoudige regels:

• kook de pasta al dente (als die te gaar is, heeft ze al een hogere GI),
• laat de pasta afkoelen in de koelkast, bij voorkeur zonder saus,
• eet de pasta koud in een salade of warm haar zachtjes op in de pan of op laag vuur.

Gebruik de magnetron met mate. Die maakt het resistente zetmeel niet helemaal ongedaan, maar vermindert wel een deel van de voordelen.

Bewaren: twee dagen in de koelkast, maximaal drie, in een luchtdichte bewaardoos.

Een goed samengestelde pastasalade voldoet aan alle voorwaarden:

• volkorenpasta (rijker aan vezels),
• knapperige groenten,
• gezonde vetten (olijfolie),
• eiwitten (eieren, vis, peulvruchten).

Resultaat: een vullende maaltijd, stabielere energie… en veel minder trek halverwege de middag.

In plaats van restjes pasta weg te gooien of ze gedachteloos tussen twee vergaderingen door op te warmen, kun je ze een tweede leven geven. In een salade zijn ze niet alleen handig… maar ook veel beter voor je bloedsuikerspiegel!