Vergeet de klassieke tiramisu: deze citroenversie verandert alles vanaf de eerste hap

In deze versie speelt citroen een centrale rol. Hij dient niet alleen om smaak toe te voegen, maar bepaalt de opbouw van het hele dessert. De koekjes worden geweekt in een mengsel van water, citroensap en een beetje suiker. Ze blijven zacht, maar krijgen een frisse smaak die de balans van het dessert volledig verandert.

Ook de mascarponecrème is aangepast. Er wordt een deel citroencrème aan toegevoegd, zodat de basis net zo romig blijft als altijd, maar ook een flinke oppepper krijgt. Dankzij deze toevoeging wordt het dessert niet te zoet of mierzoet.

De apart bereide citroencrème zorgt voor de nodige frisheid. Ze lijkt een beetje op lemon curd, maar wordt in de lagen verwerkt om een echt contrast met de tiramisucrème te creëren.

Deze tiramisu vraagt wat tijd, vooral doordat hij in de koelkast moet rusten, maar de stappen zijn eenvoudig en goed te doen. De citroencrème wordt in een steelpan bereid door de eieren, suiker, maïzena en het citroensap te mengen en het mengsel zachtjes te laten indikken. Je moet voortdurend roeren, maar de crème krijgt vrij snel de juiste dikte.

Zodra de crème is ingedikt, voeg je de boter en een beetje extra citroensap toe. Dit is belangrijk om de citroensmaak goed te behouden, zodat de crème na het afkoelen niet te flauw wordt.

De tiramisucrème wordt op de klassieke manier bereid: de eidooiers worden met de suiker opgeklopt, daarna wordt de mascarpone toegevoegd en vervolgens de stijfgeklopte eiwitten. Voeg daarna een paar lepels citroencrème toe om de twee bereidingen met elkaar te verbinden.

De lange vingers worden kort in de citroensiroop gedoopt. Laat ze niet te lang in de vloeistof liggen, anders worden ze slap en vallen ze tijdens het opbouwen van de lagen uit elkaar.

Maak achtereenvolgens lagen van lange vingers, tiramisucrème en citroencrème. Herhaal dit tot alle ingrediënten op zijn en eindig met een laag citroencrème.

Als het dessert is opgebouwd, moet het minstens zes uur in de koelkast rusten. Een hele nacht is nog beter. Deze rusttijd is essentieel, omdat de smaken zich dan goed kunnen vermengen en de structuur steviger wordt.

Zonder deze wachttijd wordt de tiramisu te zacht en zijn de smaken minder goed in balans.

Deze tiramisu is, mits goed afgedekt, drie tot vier dagen houdbaar in de koelkast. Je kunt hem dus zonder problemen van tevoren klaarmaken, wat handig is als je gasten ontvangt.

Vaak smaakt hij de volgende dag zelfs nog beter, wanneer de laagjes goed zijn opgesteven en de smaken zich goed hebben verspreid.