Snackpacking: de trend waarbij een tussendoortje een reden wordt om op reis te gaan en de wereld te proeven

Het woord ‘snackpacking’ is een samenvoeging van ‘snack’ en ‘packing’ en verwijst naar het idee om je koffer in te pakken met een duidelijk doel voor ogen: een bestemming leren kennen via het alledaagse eten dat er wordt gegeten.

Het gaat niet simpelweg om eten tijdens een reis. Het betekent dat je een echte gastronomische route uitstippelt, met kleine proeverijen, markten, kraampjes, delicatessenzaken en producten die je elders nauwelijks vindt.

Dit fenomeen spreekt vooral millennials en Generatie Z aan. Volgens gegevens uit het Global Travel Trends Report, aangehaald in de Italiaanse pers, beschouwt 89% van de jongeren het proeven van lokale specialiteiten als een essentieel onderdeel van de reis, terwijl 69% op zoek gaat naar streetfood en 53% historische bakkerijen bezoekt.

Het verschil met het traditionele culinaire toerisme zit volledig in de sfeer. Bij snackpacking gaat de voorkeur uit naar de toonbank boven een chique tafel, een papieren puntzak boven een degustatiemenu en een buurtwinkel boven een zaak die uitsluitend voor toeristen is opgezet.

Omdat het spontaan en toegankelijk is en gemakkelijk in elke vakantie past. Je kunt een stad verkennen zonder het ontdekken te scheiden van het eten: je wandelt, kijkt om je heen en verandert van plan zodra je een heerlijke geur ruikt.

Een typische snack kan veel over een streek vertellen. De ingrediënten laten zien wat er in de omgeving wordt geproduceerd, de markten onthullen dagelijkse gewoonten en de rijen voor een bakkerij helpen je te ontdekken welke adresjes echt door de lokale bevolking worden bezocht.

Ook sociale media hebben bijgedragen aan de verspreiding van dit fenomeen. Bijzondere zoetigheden, moeilijk verkrijgbare producten en opvallende bereidingen trekken de aandacht, maar snackpacking zou niet moeten neerkomen op de zoektocht naar het virale hapje van het moment.

Interessante ontdekkingen doe je vaak door een winkeltje binnen te stappen zonder opvallende lichtreclame, of door de winkelier te vragen wat de mensen uit de buurt eten.

Je hoeft geen strak programma op te stellen. Het volstaat om een lijst met mogelijke tussenstops te maken en ruimte te laten voor onverwachte gebeurtenissen en tips die je tijdens de reis krijgt.

Voor vertrek kan het handig zijn om:

• overdekte markten en buurtmarkten op te zoeken;
• de typische specialiteiten van de bestemming te noteren;
• historische bakkerijen, patisserieën en delicatessenzaken op te zoeken;
• zoete en hartige hapjes af te wisselen;
• kleine porties te kiezen om te delen;
• de openingsdagen en -tijden te controleren;
• de lokale bevolking om tips te vragen.

De regel is: maak van de reis geen wedstrijd. Drie proeverijen waar je rustig van geniet, vertellen veel meer dan tien tussenstops waarbij je voortdurend op de klok kijkt.

Italië lijkt wel gemaakt voor snackpacking: elke regio heeft minstens één streetfoodgerecht, baksel of typisch nagerecht dat de perfecte aanleiding vormt voor een smakelijke tussenstop. Hier volgen enkele ideeën en plekken om in je reisplan op te nemen.

• Florence: lampredotto, gevulde schiacciata en coccoli met stracchino en prosciutto zijn heerlijke tussenstops tussen een wandeling door het historische centrum en een bezoek aan de stadsmarkten.
• Genua: focaccia genovese, farinata en frisceu zijn heerlijk om te proeven tijdens een wandeling door de caruggi.
• Lecce: de tocht kan beginnen met een pasticciotto en doorgaan met een warme, smeuïge rustico uit Salento.
• Catania: arancini, cartocciate en cipolline maken een bezoek aan een Siciliaanse tavola calda bijna verplicht.
• Bologna: tussen het Quadrilatero en de Mercato delle Erbe kun je mortadella, crescentine en baksels proeven.
• Perugia: de torta al testo, gevuld met vleeswaren, kaas of groenten, is ideaal voor een snelle pauze.
• Napels: pizza a portafoglio, frittatina di pasta, cuoppo fritto en sfogliatella zijn ideaal voor een dagje door de steegjes en over de pleinen.
• Palermo: panelle, crocchè, arancine en sfincione laten de levendigste kant van het Siciliaanse streetfood zien.
• Bari: focaccia barese, panzerotti en sgagliozze behoren tot de hapjes die je in het historische centrum moet proberen.
• Rome: supplì, pizza al taglio en maritozzi maken het gemakkelijk om hartig en zoet af te wisselen.
• Turijn: grissini, tramezzini, gianduiotti en bignole geven ook snackpacking een elegante toets.

Het antwoord hangt af van de bestemming, maar vooral gerechten die je gemakkelijk kunt delen en al wandelend kunt eten, zijn bijzonder geschikt.

Focaccia’s, regionale broodjes, gefrituurde hapjes, typische koekjes, kazen, lokaal fruit en gebak bieden de mogelijkheid om verschillende smaken te proeven zonder te hoeven stoppen voor een volledige maaltijd.

Zelfs een bezoek aan de supermarkt kan interessant zijn, vooral tijdens een reis naar het buitenland. De schappen vertellen je iets over smaken, gewoonten en alledaagse producten die heel anders zijn dan die in Italië.

Je moet niet alleen kiezen wat er mooi uitziet op een foto. Een gerecht dat er niet bijzonder spectaculair uitziet, kan een verrassend verhaal hebben en een smaak die veel langer bijblijft dan een snack die online beroemd is geworden.

De kosten variëren afhankelijk van de bestemming en het aantal tussenstops, maar met kleine proeverijen kun je je budget vrij gemakkelijk onder controle houden.

Door een dagbudget vast te stellen en porties te delen, kun je meer specialiteiten proeven zonder te veel uit te geven. Een focaccia, dessert of portie gefrituurde hapjes delen helpt bovendien verspilling te voorkomen.

Het is goed om te onthouden dat streetfood niet altijd goedkoop is. In zeer toeristische gebieden kan zelfs een klein hapje duur zijn, dus het is verstandig om het menu te bekijken voordat je bestelt.

Snackpacking biedt een luchtige en nieuwsgierige manier om een bestemming te leren kennen. Het vervangt geen musea, monumenten of dagen aan zee, maar voegt smaken, geuren en ontmoetingen aan de reis toe die je niet snel vergeet.

Een focaccia eten op een bankje, de geur van een bakkerij die ’s ochtends open is of een recept dat een winkelier je aanraadt, kunnen net zo belangrijke herinneringen worden als een foto voor een monument.

En als iemand vraagt hoe de reis was, zou het antwoord zo kunnen beginnen: ‘Geweldig, je moet dit eens proeven…’.