Snackpacking, de trend die van een tussendoortje een reden maakt om op reis te gaan en van de wereld te genieten

Het woord ‘snackpacking’ is een samentrekking van ‘snack’ en ‘packing’ en verwijst naar het idee om je koffer in te pakken met een duidelijk doel voor ogen: een bestemming leren kennen via de alledaagse gerechten die er worden gegeten.

Het gaat niet simpelweg om eten tijdens een reis. Het betekent het samenstellen van een echte gastronomische route, bestaande uit kleine proeverijen, markten, kraampjes, delicatessenwinkels en producten die je elders nauwelijks vindt.

Dit fenomeen spreekt vooral millennials en Generatie Z aan. Volgens gegevens uit het Global Travel Trends Report, overgenomen door de Italiaanse pers, beschouwt 89% van de jongeren het proeven van lokale specialiteiten als een essentieel onderdeel van de reis, terwijl 69% op zoek gaat naar streetfood en 53% historische bakkerijen bezoekt.

Het verschil met het traditionele wijn- en gastronomietoerisme zit hem volledig in de sfeer. Bij ‘snackpacking’ krijgt de toonbank de voorkeur boven de chique tafel, de papieren zak boven het degustatiemenu en de buurtwinkel boven het restaurant dat uitsluitend voor toeristen is gebouwd.

Omdat het spontaan en toegankelijk is en gemakkelijk in elke vakantie kan worden ingepast. Zo kun je een stad verkennen zonder het moment van ontdekken te scheiden van dat van het eten: je wandelt rond, kijkt om je heen en als er een heerlijke geur je neus bereikt, wijzig je je plannen.

Een typische snack kan veel over een streek vertellen. De ingrediënten laten zien wat er in de omgeving wordt geproduceerd, de markten onthullen de dagelijkse gewoonten en de rijen voor een bakkerij helpen je te begrijpen welke adresjes echt door de lokale bevolking worden bezocht.

Ook sociale media hebben bijgedragen aan de verspreiding van dit fenomeen. Bijzondere zoetigheden , zeldzame producten en spectaculaire bereidingen trekken de aandacht, maar snackpacking zou niet beperkt moeten blijven tot de zoektocht naar het virale gerecht van het moment.

Vaak doe je interessante ontdekkingen door een winkeltje zonder lichtreclame binnen te lopen of door de winkelier te vragen wat de mensen uit de buurt eten.

Het is niet nodig om een strak programma op te stellen. Het volstaat om een lijst met mogelijke tussenstops op te stellen, waarbij je ruimte laat voor onverwachte gebeurtenissen en tips die je tijdens de reis opdoet.

Voor vertrek kan het handig zijn om:

• overdekte markten en buurtmarkten op te sporen;
• de typische specialiteiten van de bestemming te noteren;
• op zoek te gaan naar historische bakkerijen, banketbakkerijen en delicatessenwinkels;
• zoete en hartige hapjes af te wisselen;
• kleine porties te kiezen om te delen;
• de openingsdagen en -tijden controleren;
• advies vragen aan de lokale bevolking.

De regel is: maak van de reis geen wedstrijd. Drie proeverijen die je in alle rust geniet, zeggen veel meer dan tien stops waarbij je voortdurend op de klok kijkt.

Italië lijkt wel gemaakt voor snackpacking: elke regio heeft minstens één streetfoodgerecht, een gebakje of een typisch zoetigheidje dat de perfecte aanleiding vormt voor een smakelijke tussenstop. Laten we dus eens kijken naar enkele ideeën en een paar plekken die je in je reisplan moet opnemen.

• Florence: lampredotto, gevulde schiacciata en coccoli met stracchino en prosciutto zijn heerlijke tussenstops tussen een wandeling door het historische centrum en een bezoek aan de stadsmarkten.
• Genua: focaccia genovese, farinata en frisceu zijn perfect om te proeven tijdens een wandeling door de caruggi.
• Lecce: detocht kan beginnen met een pasticciotto en worden voortgezet met een warme, smeltende rustico uit Salento.
• Catania: arancini, cartocciate en cipolline maken de Siciliaanse eetcafé’s tot een bijna verplichte tussenstop.
• Bologna: tussen het Quadrilatero en de Mercato delle Erbe kun je mortadella, crescentine en gebak proeven.
• Perugia: de torta al testo, gevuld met vleeswaren, kaas of groenten, is ideaal voor een snelle pauze.
• Napels: pizza a portafoglio, frittatina di pasta, cuoppo fritto en sfogliatella zijn de perfecte metgezel tijdens een dagje door de steegjes en over de pleinen.
• Palermo: panelle, crocchè, arancine en sfincione laten de levendigste kant van het Siciliaanse streetfood zien.
• Bari: focaccia barese, panzerotti en sgagliozze behoren tot de lekkernijen die je in het historische centrum moet proeven.
• Rome: supplì, pizza al taglio en maritozzi zorgen ervoor dat je gemakkelijk kunt afwisselen tussen hartig en zoet.
• Turijn: grissini, tramezzini, gianduiotti en bignole geven zelfs aan snackpacking een elegante toets.

Het antwoord hangt af van de bestemming, maar gerechten die je gemakkelijk kunt delen en al wandelend kunt eten, zijn bijzonder geschikt.

Focaccia's, regionale broodjes, gefrituurde hapjes, typische koekjes, kazen, lokaal fruit en gebakjes bieden de mogelijkheid om verschillende smaken te proeven zonder te hoeven stoppen voor een volledige maaltijd.

Zelfs een bezoek aan de supermarkt kan interessant zijn, vooral tijdens een reis naar het buitenland. De schappen vertellen over smaken, gewoonten en alledaagse producten die heel anders zijn dan die in Italië.

Je moet niet alleen kiezen wat er mooi uitziet op een foto. Een gerecht dat er op het eerste gezicht niet zo spectaculair uitziet, kan een verrassend verhaal hebben en een smaak die veel langer bijblijft dan een snack die online beroemd is geworden.

De kosten variëren afhankelijk van de bestemming en het aantal tussenstops, maar door kleine porties te proeven kun je je budget vrij gemakkelijk onder controle houden.

Door een dagbudget vast te stellen en porties te delen, kun je meer specialiteiten proeven zonder te veel uit te geven. Door een focaccia, een dessert of een portie gefrituurd eten te delen, voorkom je bovendien verspilling.

Het is goed om te onthouden dat streetfood niet altijd goedkoop is. In zeer toeristische gebieden kan zelfs een klein hapje een hoge prijs hebben, dus het is verstandig om het menu te bekijken voordat je bestelt.

Snackpacking biedt een luchtige en originele manier om een bestemming te leren kennen. Het is geen vervanging voor musea, monumenten of dagen aan zee, maar voegt aan de reis smaken, geuren en ontmoetingen toe die je niet snel vergeet.

Een focaccia die je op een bankje eet, de geur van een bakkerij die ’s ochtends zijn deuren opent of een recept dat een winkelier je aanraadt, kunnen net zo’n belangrijke herinnering worden als een foto voor een monument.

En als iemand vraagt hoe de reis was, zou het antwoord zo kunnen beginnen: „Heel goed, je moet dit eens proeven…“.