Léon Marchand: het indrukwekkende tempo van een kampioen die 10.000 calorieën per dag verbruikt!
Zwemmen wordt, ondanks de aantrekkingskracht ervan, vaak gezien als een veeleisende sport die soms moeilijk te waarderen is. De eindeloze trainingsuren die nodig zijn om uit te blinken, kunnen velen ontmoedigen. Léon Marchand ontsnapt, ondanks zijn succes en zijn recente verkiezing tot Champion des Champions van 2024 door L'Equipe, niet aan bepaalde frustraties. Hoewel zijn liefde voor zijn sport intact blijft, geeft hij toe dat de beperkingen die met deze intensieve trainingen gepaard gaan, met name op het gebied van voeding, bijzonder belastend kunnen zijn. Omdat hij ervoor heeft gekozen zijn intensieve zwemtraining in de Verenigde Staten voort te zetten, heeft hij zich moeten aanpassen, ver van zijn geboortestad Toulouse...
Een veeleisende discipline
In de Verenigde Staten, waar hij traint, wordt Léon geconfronteerd met strenge voedingsregels. Om voldoende energie te hebben voor zijn ochtendtrainingen, moet hij al om 5 uur 's ochtends eten, lang voordat hij honger krijgt. Hij begint zijn dag bijvoorbeeld vaak met havermoutvlokken, gevolgd door een maaltijd na de training, een dutje en vervolgens nog verschillende maaltijden gedurende de dag. Daardoor eet hij in totaal vijf maaltijden per dag, een ritme dat hij omschrijft als ‘niet gemakkelijk’.
Dit voedingspatroon draait niet alleen om de hoeveelheid, maar is ook noodzakelijk. Atleten zoals hij moeten de calorieën aanvullen die ze tijdens intensieve inspanningen verbranden, een uitdaging die vooral bij zwemmen groot is, omdat het energieverbruik er bijzonder hoog is. Ondanks de moeilijkheden blijft Léon van de sport houden, al geeft hij toe dat deze voedingsbeperking een van de zwaarste aspecten is van zijn dagelijks leven als kampioen.
De Verenigde Staten, een moeilijk terrein voor sporters
Voor Léon Marchand was het bijzonder ingewikkeld om zich op voedingsgebied aan de Amerikaanse levensstijl aan te passen. In tegenstelling tot wat je zou verwachten in een land waar universiteitssport een instituut is, is het voedselaanbod er vaak niet afgestemd op de behoeften van topsporters. Léon beschrijft een omgeving waar het eten vooral vet, zoet of gefrituurd is, een probleem voor mensen die voor optimale prestaties afhankelijk zijn van gezonde, evenwichtige voeding.
‘Toen ik op de universiteit in de Verenigde Staten aankwam, at ik in de kantine met alle andere studenten. Ik at elke dag friet en sandwiches. Niet ideaal dus...’
Een persoonlijke chef-kok, een luxe die noodzaak wordt
De chef-kok die hij koos was geen onbekende in de sportwereld. Het was de kok van Chris Paul, de beroemde NBA-basketballer die toen voor de Phoenix Suns speelde. Deze professional stelde speciaal voor de Fransman maaltijden samen, aanvankelijk gebaseerd op de menu's die hij voor de basketballer bereidde. De voedingsbehoeften van een topsporter in de zwemsport verschillen echter, vooral tijdens intensieve trainingsperiodes, van die van een basketballer. Léon merkte al snel dat hij de bereide gerechten veel sneller op had, waardoor de maaltijden moesten worden aangepast met meer zetmeelrijke producten en eiwitten.
Deze keuze was weliswaar duur, maar bood de zwemmer onmisbaar comfort. Dankzij uitgebalanceerde maaltijden die op zijn behoeften waren afgestemd, kon Léon zijn prestaties op peil houden zonder de negatieve gevolgen van een ontoereikend voedingspatroon te ondervinden. In een wereld waarin elk detail telt bij het streven naar uitmuntendheid, mag niets aan het toeval worden overgelaten.
Mathieu Maggiore
Opmerkingen