In de supermarkt: hoe kies je tonijn met minder kwik en welke eenvoudige gewoonten kun je aannemen?

Kwik is een metaal dat van nature in het milieu voorkomt, maar door industriële activiteiten is de aanwezigheid ervan in de oceanen sterk toegenomen.

Eenmaal in het water wordt het omgezet in methylkwik, een bijzonder problematische vorm die zich ophoopt in mariene organismen.

En hoe langer een vis leeft en hoe meer andere vissen hij eet, hoe meer kwik hij in de loop der tijd ophoopt.

Dit staat bekend als bioaccumulatie.

Omdat tonijn een groot roofdier in zee is, behoort hij logischerwijs tot de vissen die het meest worden getroffen.

Volgens ANSES (Agence nationale de sécurité sanitaire) vindt blootstelling aan methylkwik voornamelijk plaats door de consumptie van vis en zeevruchten, met name grote roofvissen zoals tonijn, zwaardvis en haai.

En dit is HET belangrijke punt om te onthouden.

Want in de supermarkt gaan er achter het woord “tonijn” eigenlijk verschillende soorten schuil.

Sommige bevatten veel meer kwik dan andere.

Grote tonijnen zoals witte tonijn, geelvintonijn en blauwvintonijn leven lang en bereiken een aanzienlijke grootte.

Daardoor stapelen ze meer kwik op.

Ingeblikte witte tonijn bevat vaak meer methylkwik dan de kleine tonijn die wordt gebruikt in sommige conserven met “skipjacktonijn”.

Skipjacktonijn (in het Engels: skipjack) wordt over het algemeen beschouwd als een van de beste compromissen.

Waarom?

Omdat hij kleiner is, korter leeft en daardoor minder zware metalen ophoopt.

Deze tonijnsoort zit vaak in blikjes met tonijnstukken of van sommige goedkopere merken.

Als de soort op de verpakking staat vermeld, is kiezen voor skipjacktonijn vaak een goede strategie!

Het probleem is dat veel consumenten nooit naar deze informatie kijken.

Toch staat ze vaak in kleine letters op het blikje.

Hier zijn enkele nuttige namen om op te letten:

Vaker kiezen voor:

• Skipjacktonijn
• Skipjack
• Katsuwonus pelamis

Vaker beperken:

• Witte tonijn
• Albacore
• Yellowfin
• Blauwvintonijn

Het is een wijdverbreid misverstand: veel mensen denken dat verse tonijn per definitie “beter” is.

Vanuit voedingsoogpunt kan verse tonijn inderdaad interessant zijn.

Maar als het op kwik aankomt, zijn grote verse tonijnsteaks vaak afkomstig van grotere soorten, die daardoor meer verontreinigd zijn.

Sommige analyses tonen bovendien aan dat de concentraties in bepaalde verse tonijnsoorten veel hoger kunnen zijn dan in kleine blikjes skipjacktonijn.

Methylkwik kan de ontwikkeling van het zenuwstelsel aantasten, vooral bij foetussen en jonge kinderen.

Daarom raden de gezondheidsautoriteiten zwangere vrouwen aan om de consumptie van grote roofvissen te beperken.

ANSES adviseert om de vissoorten af te wisselen en de consumptie van de meest vervuilde vis te beperken.

Hetzelfde geldt voor jonge kinderen, wier lichaam gevoeliger is voor herhaalde blootstelling aan zware metalen.

Nee.

Vis blijft immers een zeer voedzaam product.

Tonijn levert:

• hoogwaardige eiwitten
• omega 3
• vitamine D
• selenium
• en verschillende essentiële mineralen

Het gaat er niet om tonijn helemaal van het menu te schrappen… maar vooral om overmatige en herhaalde consumptie van de meest verontreinigde soorten te vermijden.

Dit is waarschijnlijk het belangrijkste advies.

In plaats van meerdere keren per week tonijn te eten, kun je beter afwisselen met andere vissoorten die over het algemeen minder verontreinigd zijn:

• sardines
• makreel
• haring
• forel
• zalm
• ansjovis

Deze vissen bevatten vaak niet alleen minder kwik, maar zijn ook uitstekende bronnen van omega 3!